Witaj Gościu!

Zaloguj
Zarejestruj
Książki w koszyku

Twój koszyk jest pusty
STRONA GŁÓWNA O NAS JAK KUPOWAĆ KONTAKT KLUB CZYTELNIKA 0
ZNAJDŹ KSIĄŻKĘ LUB AUTORA








 



PROZA, POEZJA, ESEJ, LITERATURA FAKTU

Koncepcja i opracowanie graficzne: Maciej Sadowski, Wybór tekstów: Małgorzata Sobieszczak-Marciniak
Maria Skłodowska-Curie. Fotobiografia
Cena: 59.90 PLN
Ilość stron: 168
Oprawa: twarda z obwolutą
Format: 225 x 286
Rok wydania: 2011
ISBN: 978-83-62304-36-3
  
Kup na prezent

Kilka słów o...

Zamiarem tego szczególnego edytorskiego przedsięwzięcia jest pokazanie niepospolitej, wielowymiarowej osobowości Marii Skłodowskiej-Curie-. W Polsce i na świecie znany jest jej ogromny dorobek naukowy. Inaczej rzecz się ma z szerszą wiedzą na temat życia i dokonań wybitnej Noblistki. Umiemy docenić jej rolę jako uczonej, ale niewiele wiemy o niej samej, realizującej się w roli kobiety: matki, żony, czy w końcu niepospolitej obywatelki świata. Nie było bowiem jeszcze ku temu okazji. Dopiero album Maria Skłodowska-Curie Fotobiografia otwiera taką możliwość.

Jaka była znana na całym świecie Maria, kobieta o niepospolitym umyśle i wyjątkowej sile charakteru? Co ją ukształtowało? Z kim się przyjaźniła? Kogo kochała, kogo ceniła? To wszystko można wyczytać ze zdjęć, które w  tym albumie zostały szczególnie starannie wyselekcjonowane ze względu na ich siłę emocjonalnego przekazu i wartość dokumentarną. Wiele z tych fotografii przeleżało w szufladach i pudłach, nie było nigdy wcześniej publikowanych, a teraz te unikalne materiały uzyskują nowe życie, również dzięki nowym możliwościom technicznym ich obróbki. Chcemy odwołać się właśnie do przekazu obrazem i wzmocnić go pieczołowicie dobranymi przez Małgorzatę Sobieszczak-Marciniak, Dyrektor Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie fragmentami z listów Marii Curie, jej zapisków, notatek i znanych cytatów. Teksty będą opracowane i przygotowane w trzech wersjach językowych: francuskiej, angielskiej i polskiej

Warto przypomnieć konstatację Przyjaciela naszego wydawnictwa, nieżyjącego już, ale ciągle obecnego myślą, Ryszarda Kapuścińskiego, który powiedział: Druk i fotografia konkurują ze sobą, walczą o naszą uwagę. Ale walka jest nierówna: fotografia wygrywa, pochłania nas bez reszty. Wielokrotnie wracamy do zdjęć, wczuwamy się w ich nastrój, wpatrujemy w szczegóły, zapamiętujemy krajobrazy i twarze

.


 
Fragment/Recenzja:
 

Polska Agencja Prasowa naukawpolsce.pap.pl 12,12.2011

 
 

Ukazała się fotobiografia Marii Skłodowskiej-Curie

Opublikowano album "Maria Skłodowska-Curie. Fotobiografia", w którym m.in. można zobaczyć zapomniane zdjęcia z życia polskiej noblistki. Promocja książki odbyła się w stolicy 9 grudnia, w przeddzień 100. rocznicy wręczenia badaczce Nagrody Nobla. W albumie można znaleźć ok. 300 zdjęć, kopii dokumentów, a nawet przedruków wierszy oraz rysunków noblistki. Ilustracje te uzupełniane są w publikacji krótkimi tekstami - m.in. fragmentami autobiografii noblistki czy tekstami jej przyjaciół - które stanowią zwięzły komentarz do obrazów.

Ilustracje albumu wybrane zostały spośród 800, pochodzących z różnych źródeł, fotografii i materiałów, gromadzonych w Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie. Dzięki współczesnym możliwościom edytorskim - m.in. dużym powiększeniom - można było w tych zdjęciach odkryć rzeczy, które wcześniej były bardzo trudne do zauważenia. "Maria Skłodowska-Curie nie lubiła się fotografować. Jakimś zrządzeniem losu mamy wiele bardzo pięknych jej portretów" - stwierdziła podczas piątkowego spotkania Alicja Rupińska z Towarzystwa Marii Skłodowskiej Curie - w Hołdzie. "Maria Skłodowska-Curie była fotogeniczna w pięknych oczach, myślącym spojrzeniu, w swojej powadze, ale i w uśmiechu. Bo nie jest prawdą, że była tylko smutna" - ocenił w rozmowie z PAP Maciej Sadowski. Dodał, że największe wrażenie zrobiło na nim zdjęcie, które umieścił na okładce albumu. "Tę fotografię zrobiono w 1913 r. w Irlandii, a Skłodowska-Curie wygląda na nim jakby zdjęcie było robione współcześnie" - zaznaczył. Jak zaznacza Sadowski, w książce nie chciał skupić się na pokazaniu osiągnięć naukowych Skłodowskiej-Curie, ale próbował przybliżyć jej życie i codzienność. Ze zdjęć w albumie można wyczytać m.in. jaka była Skłodowska-Curie, co ją ukształtowało, z kim się przyjaźniła, kogo ceniła i co było dla niej ważne. Zdaniem Alicji Rupińskiej, album "Maria Skłodowska-Curie. Fotobiografia" jest wspaniałym narzędziem zwłaszcza do edukacji młodzieży, dla której obraz jest bardzo ważnym źródłem wiedzy.

Autorami publikacji wydanej przez Studio EMKA są Maciej Sadowski, który stworzył koncepcję i przygotował opracowanie graficzne książki, a także dyrektor Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie Małgorzata Sobieszczak-Marciniak, która dokonała wyboru komentarzy do zdjęć.  Maria Skłodowska-Curie jest pierwszą bohaterką cyklu fotobiografii przygotowywanych przez Sadowskiego. Teraz trwają prace nad fotobiografią Janusza Korczaka.

 PAP - Nauka w Polsce lt/ ula/bsz 

03.12.2011

 

 

Intelekt i namiętność Skłodowskiej 

 Dziesiątego grudnia minie 100 lat od dnia, w którym Maria Skłodowska - - Curie odebrała w Sztokholmie Nagrodę Nobla z rąk króla Gustawa. Pierwszego Nobla dostała wraz z mężem Piotrem osiem lat wcześniej. Wtedy nie pojechali na oficjalną ceremonię. Nie widzieli konieczności, by stawić się tam osobiście. Teraz Maria bez wahania wyruszyła w drogę, choć miesiąc wcześniej prasa rozpętała wokół niej piekło. Nie z powodów naukowych, ale za romans z żonatym fizykiem Paulem Langevinem. Pożywką sensacji brukowców stały się wykradzione i opublikowane listy kochanków. Po tym skandalu część naukowego środowiska przyłączyła się dogłosów domagających się opuszczenia przez madame Curie Francji. Ostracyzm nie dotknął Langevina, tylko ją. W mieszczańskim społeczeństwie wobec kobiety i mężczyzny obowiązywały odmienne standardy moralne. Głosy potępienia wobec Marii dotarły do Szwecji. Jeden zczlonków Komitetu Noblowskiego wysłał do niej list w którym napisał, że nie przyznano by jej Nagrody Nobla, gdyby wiedziano wcześniej o aferze. Maria odpowiedziała dumnie, że nagrodę dostała za odkrycie radu i polonu. Nie zamierza akceptować poglądu, że na uznanie wartości pracy naukowej winny mieć wpływ oszczerstwa i pomówienia dotyczące prywatnego życia. Zawsze powtarzała, że w nauce nie powinniśmy interesować się ludźmi, lecz faktami. Uroczystość w Sztokholmie minęła ostatecznie bez incydentów, ale po powrocie do Paryża Maria przeżyła głębokie załamanie nerwowe. Szczegóły tej historii opisuje Barbara Goldsmith w znakomitej biografii „Gąniusz i obsesja", uhonorowanej nagrodą amerykańskiego Instytutu Nauk Fizycznych. W Polsce ukazała się nakładem Wydawnictwa Dolnośląskiego. Goldsmith napisała książkę m.in. na podstawie ujawnionych w latach 90. XX w. archiwów rodziny Curie, w których dokumenty należące do Marii są ciągle radioaktywne. W dotarciu do nich pomogła jej Helenę Lange\in-Joliot, wnuczka Marii (i fizyk jądrowy), która wyszła za mąż za wnuka Paula Langevina. Lekturę książki Barbary Goldsmith warto uzupełnić albumem „Maria Skłodowska-Curie. Fotobiografia", wydanym przez Studio Emka. Zebrano w nim znane i nieznane fotografie Marii z archiwów rodzinnych, muzealnych i agencji fotograficznych. Dziesiątki zdjęć pokazujących ją w różnych chwilach życia. W laboratorium, na sympozjach naukowych w gronie wybitnych naukowców (m.in. Einsteina) i w otoczeniu rodziny - z Piotrem i córkami Ireną i Ewą. Zdjęciom towarzyszą krótkie komentarze - wypowiedzi samej bohaterki lub cytaty z biografii napisanej przez córkę Ewę Curie, wybrane przez Małgorzatę Sobieszczak-Marciniak, dyrektor Muzeum Marii Skłodowskiej- Curie w Warszawie. Każda z fotografii mogłaby być początkiem innego filmowego scenariusza. Jeśli zacząć od ulubionej fotografii Piotra Curie, na której Maria jest studentką paryskiej Sorbony, to nieuchronnie powstanie opowieść o niepospolitej emancypantce. Skłodowska była jedną z 23 kobiet pośród 2 tysięcy studentów przyjętych na paryski wydział nauk ścisłych. I pierwszą kobietą, której przyznano tytuł profesora zwyczajnego Sorbony. Gdyby zacząć od kadru w jej pierwszym paryskim laboratorium - szopie z przeciekającym dachem, w którym z Piotrem Curie przerabiała tony rudy uranowej, aby uzyskać po czterech latach odrobinę radu, to mamy gotową romantyczną opowieść o pasji i miłości. A jeśliby przenieść się w rok 1921, gdy Maria pojechała do Stanów, aby od amerykańskich organizacji kobiecych uzyskać fundusze na zakup niezbędnego do dalszych badań grama radu, to powstałby film o sławie, której nienawidziła.

Monika Kuc

 

 

 

 

 
NOWOŚCI
ZAPOWIEDZI
Mieć odwagę służyć. Jak osiągać lepsze wyniki, służąc innym - Cheryl Bachelder
PREMIERA 12.09.2017
 


 
WYDAWNICTWOLOGOWANIE DLA PARTNERóW


13944787

 
1996 - 2017 © Wydawnictwo Studio EMKA.  Wszelkie prawa zastrzeżone.  Nota prawna  Polityka prywatności i pliki cookie